zondag 30 januari 2011

Er zijn van die dagen...over communicatiemissers

Er zijn van die dagen dat alles misgaat. Vandaag is zo'n dag.

Vanochtend lang uitgeslapen, kids vermaakten zich prima. Hierna ben ik met W. verder gegaan met zijn spreekbeurt over autisme die hij dinsdag heeft; manlief had hem geholpen omdat ik altijd alles met de kids doe en dat inmiddels een beetje zat ben, maar er klopte niet veel van, alles stond nog door elkaar. Dus zijn we eerst samen de indeling gaan bekijken. Manlief boos omdat 'ik hem afviel'. Mijn bewoordingen over zijn resultaat waren dus blijkbaar weer fout geweest...Gevolg: ruzie.

Dit is het moeilijkst van mijn autisme; zodra mijn hoofd voller zit kan ik niet meer letten op de toon waarop ik iets zeg en komt blijkbaar alles rot mijn strot uit. Terwijl ik dan gewoon letterlijk bedoel wat ik zeg, wordt er alleen geluisterd naar hoe hard die woorden gezegd worden. In combinatie met een gevoelige man wordt dit steevast ruzie.

Dit terugkerende patroon zou zo eenvoudig voorkomen kunnen worden...
Als er nu eens begrepen zou worden dat iemand met autisme niet let op de toon waarop iets gezegd wordt en dat daar ook geen bedoelingen achter zitten (geen zinnen met dubbele bodem lees:verwijten), dan zouden deze communicatiemissers minder vaak voorkomen. Als 'de kop vol zit', is het communiceren op zich al lastig en vermoeiend genoeg. Als je dan ook nog moet letten op de toon of manier waarop je iets zegt, dan ontploft je hoofd zowat.
Dit is dan ook de oorzaak van veel ruzies bij stellen waarvan er een van de partners autisme heeft. De partner zonder autisme luistert vooral naar de toon waarop iets gezegd wordt en maakt van de gesproken woorden een compleet beeld. De partner met autisme zegt precies wat hij bedoelt en let niet op de toon. Dus bij de ene partner komt het gevoel voor de woorden, en bij de andere partner komen de woorden en telt het gevoel niet mee.
Aangezien de persoon met autisme dit gevoel niet kan vatten zal de partner zonder autisme dus zijn best moeten doen om de gesproken woorden te horen zoals ze gezegd zijn en de (eventuele zeer harde) toon hierbij moeten vergeten. Dit is vaak juist in conflictsituaties erg lastig omdat er dan emoties meespelen; dan deze emoties los moeten laten is voor de partner zonder autisme bijna onmogelijk. Helaas is dit wel de enige manier om uit dit conflict te komen. De persoon met autisme zal namelijk erg moeilijk kunnen begrijpen waarover de ruzie nu eigenlijk gaat; hij snapt niet dat de toon de oorzaak was omdat hij die toon niet belangrijk vindt of zelfs maar gehoord heeft!

Inmiddels ben ik het wel erg zat om steeds maar weer uit te moeten leggen dat ik vol zit en daarom zo spreek...Vermoeiend, dat autisme.

vrijdag 28 januari 2011

Vooroordelen over autisme

Vandaag zei onze minister-president Mark Rutte op een vraag over de aanvaarde missie naar Kunduz in Afghanistan:  "Ik wil me niet autistisch vasthouden aan een einddatum".
Dit soort opmerkingen zijn er mede de oorzaak van dat er nog zoveel vooroordelen over autisme bestaan. Juist iemand die met zijn opmerkingen zo veel mensen bereikt zou zeer zorgvuldig met zijn woorden moeten omgaan.
Vandaag is er weer een stapje teruggezet op de weg naar algemene bekendheid en acceptatie van autisme...Des te belangrijker blijkt het weer te zijn dat iedereen die te maken heeft met autisme van zich laat horen! Het is geen enge ziekte maar 'gewoon' iets wat het leven lastiger maakt en aanpassingen vereist van zowel de persoon met-alsmede de omgeving. Waarom is het heel normaal om iemand die in een rolstoel zit te helpen bij het boodschappen doen maar is het zwaar of ingewikkeld om iemand met autisme hierbij te helpen omdat de chaos van de supermarkt hem overweldigt?
Autisme is niet eng; het is alleen niet zichtbaar!

Laten we alsjeblieft zorgen voor een open communicatie; voorlichting en kennis is de basis voor het accepteren en vandaaruit een vanzelfsprekende hulp voor ons bijzondere mensen!



Reactie van @Reimeiltje:

Maar wat niet zichtbaar is, is per definitie eng. En omdat je het toch
niet ziet, kun je het net zo goed negeren. De mens als struisvogel.
Rutte kent in ieder geval het begrip. Nu alleen nog leren wat het
inhoudt...

reimeltje